این عبارت توصیف کننده راه انسان در زندگی، نحوه شکل گیری شخصیت، انضباط شخصی، مهارت و احترام به دیگران می باشد. ادامه این فنون مدرن، افراد را به بالاترین سطح جسمانی و ذهنی رسانیده و نظم و انضباط شخصی را آموزش می دهد. ریشه  فنون  کن دو  به تاریخ سده های 1568-1336 و  مدارس  آموزش شمشیر بازی  سامورایی های عصر muromachi برمی گردد. در این زمان، جنگ های داخلی در این کشور رواج داشت و آموختن شمشیربازی برای مردم به منظور دفاع و مبارزه در برابر ارتش فئودال یک نیاز به شمار می رفت و در حقیقت به همین دلیل بود که بسیاری از مدارس ژاپنی، این روش را تا آغاز دوره حکومت tokugawa) 1863-1600) ادامه دادند و تاثیر بسیاری بر روی این ورزش گذاشتند. البته تمرین و آموزش با شمشیرهای واقعی یک خطر جدی برای علاقمندان این هنر رزمی محسوب می شد.