اكثر افراد به علت نداشتن اطلاعات کافی رشته رزمی نامناسبی انتخاب می‌کنند و به هدفشان نمی‌رسند علت این موضوع گسترش یک سری از ورزش های رزمی خاص بین مردم است مثلآ؛ اکثر افراد به همه ورزش های رزمی می‌گویند کاراته ! به پسر بچه کوچکی که عاشق فیلم های بروس لی و جکی چان است فکر کنید ؛ می‌گوید فیلم های کاراته ای ؛ بروس لی کاراته می‌زد و…. پس واقع بین باشید و باذکاوت کافی تصمیم بگیرید ؛ اگر پسر کوچکتان از کتک کاری خوشش می آید و هر روز از شما خواهش می‌کند که اسم او را در یکی از کلاس های رزمی بنویسید مجبور نیستید حتمآ به باشگاه محلتان بروید و از بین لیست ناقص آنها یکی را انتخاب کنید. به دیگران اجازه ندهید برای شما تصمیم بگیرند ؛ هیچ ورزش رزمی ای برای کودکان زیر ۱۲ سال خوب نیست هم از نظر روان شناسی و هم از نظر نوع ورزش ؛ علایق کودکان در این دوران خام است و شما به راحتی می‌توانید با شناساندن چند شخصیت محبوب و نشان دادن چند فیلم به فرزندتان او را عاشق ژیمناستیک کنید که ۱۰۰ ها برابر برایش مفید تر است ؛ مطمٔن باشید بعدآ از شما تشکر خواهد کرد

حدودآ ۳ سال پیش بود که تصمیم به یادگیری یک ورزش رزمی کردم. از دوستانم راجع به ورزش های مختلف پرس و جو کردم و مجله های مختلفی خواندم و طبق معمول به اینترنت هم نگاهی انداختم ولی متاسفانه حتی یک مطلب فارسی در رابطه با انتخاب ورزش رزمی پیدا نکردم وقتی توی گوگل به فارسی عبارت هایی مثل “راهنمای انتخاب ورزش رزمی” و… را جستجو کنید اکثرآ یا به مطالب می‌رسید که نگاهی یک طرفه به این بحث دراند و جنبه تبلیغاتی دارند یا با انواع و اقسام سی دی های آموزش دفاع شخصی و آموزش ورزش های رزمی دیگه…. حالا که هم تجربه ای در رابطه با ورزش های رزمی بدست آورده ام و هم فرصتی برای نوشتن تصمیم گرفتم این مقاله‌ی بی طرف را بنویسم بلکه به کسانی که تصمیم دارند یک ورزش رزمی را یاد بگیرند کمکی کرده باشم.

شما باید از خودتان چند سوال و جواب ساده بکنید و نسبت به جواب آنها یک رشته را انتخاب کنید ؛ این یکی از راه های بسیار خوب برای تصمیم گیری های درست و منطقیه

به چه علت تصمیم به یادگیری یک ورزش رزمی گرفته ام؟

اول ببینید هدفتان از یادگیری یک ورزش رزمی کدامیک از گزینه های زیره ؟

می‌خواهم تندرست و سلامت باشم : اگر صرفآ بخاطر سلامتی و اینکه ورزش کنید می‌خواهید فنون رزمی را بیاموزید انتخاب کاملآ غلطی کرده‌ اید زیرا تمام ورزش های رزمی خطرناک هستند و ممکن است آسیب های جبران ناپذیری در حین یادگیری آنها ببینید. می‌توانید از ورزش های بسیار خوب دیگری مثل شنا ؛ تنیس ؛ یوگا ؛ فوتبال ؛ بسکتبال و… لذت ببرید.

می‌خواهم در مسابقات شرکت کنم : ممکن است شما از یک ورزش رزمی خاص مثل تکواندو خوشتان بیاید و بخواهید آن را یاد بگیرید و در مسابقاتش شرکت کنید و مقام کسب کنید ؛ یعنی تکواندو را به خاطر تکواندو دوست دارید و به آن مثل سایر ورزش ها نگاه می‌کنید. در چنین شرایطی باید ببینید که از کدام رشته بیشتر خوشتان می‌آید و همان را دنبال کنید فقط توجه کنید تحت نظر مربی های خوب و با رعایت نکات ایمنی این کار را انجام دهید.

می‌خواهم بتوانم از خودم دفاع کنم :‌ اگر می‌خواهید با یاد گرفتن ورزش رزمی بتوانید از خودتان و دیگران دفاع کنید باید تصمیم دقیق و ظریفی بگیرید. شما می‌خواهید یاد بگیرید که کتک نخورید ! چون اگر کتک بخورید ممکنه خیلی چیزها از جمله سلامتی خودتان را از دست بدهید ؛ و نکته اصلی اینجاست که اکثر افراد در راه یادگیری کتک نخوردن و صدمه ندیدن به اندازه یک عمر کتک می‌خورند و صدمه می‌بینند. یعنی طرف ۵ سال یک ورزش رزمی رو کار می‌کنه ؛ ۳ روز در هفته حسابی کتک می‌خوره که اگر یک شب با کسی دعواش شد کتک نخوره ! خوب عاقلانه تر نیست که وقتی که در آن چند سال می‌خواهید بگذارید را به کارهای مهم تر اختصاص دهید و همان یک شب را کتک بخورید؟

پس باید رشته ای را انتخاب کنید که :

در آن خبری از کتک خوردن و صدمه دیدن نباشد : هر چند هیچ ورزش رزمی نیست که در آن به هیچ وجه خبری از کتک خوردن و صدمه دیدن نباشد چون کتک خوردن و کتک زدن بخشی از رزم است ولی رشته هایی که این درصد در آنها کم است زیادند.

اصول مبارزه آن منطقی باشد : در اکثر رشته ها هر کی سرعت ؛ قدرت و آمادگی جسمانی بالاتری داشته باشد برنده است و این دقیقآ چیزی است که شما نمی‌خواهید. مثلآ در بعضی از رشته ها یک سری حرکات غیر منطقی رو به شاگرد تحمیل می‌کنند مثلآ با دست خالی مستقیمآ جلوی یک ضربه با میله آهنی می‌ایستند؛ این ضربات و فنون به هیچ وجه در خیابان قابل استفاده نیست چون هر آدم عاقلی این رو میدونه که آهن از استخوان دست شما سخت تر است ؛ حتی اگر این حرکات در کوتاه مدت جواب بدهند در دراز مدت مایه آسیب و دردسر شما خواهند شد ؛ فکر می‌کنید در ۵۰ سالگی بتوانید استخوان دستتان را در مقابل میله آهنی قرار دهید؟ یا مثلآ رشته هایی که ضرباتی دارند که نیاز به گرم کردن بدن و یا فضای زیاد است ؛ تصور کنید ساعت ۲ شب از خواب بیدار می‌شوید و با دزد هایی که توی خونتون هستند درگیر می‌شوید آیا می‌توانید ضربات چرخشی پایی که در باشگاه به چه قشنگی اجرا می‌کردید را بزنید؟ یا می‌خواهید از آنها خواهش کنید یک ربع به شما وقت بدهند تا بدنتان را گرم کنید؟

فضای مبارزه آن محدود نباشد : این یعنی اگر مشت زن خوبی در رینگ هستید به هیچ وجه دلیل نمی‌شود که در خیابان کتک نخورید ؛ قواعد مبارزه در رینگ و باشگاه با خیابان کاملآ متفاوت است شما در باشگاه آماده مبارزه هستید ؛ بدنتان را گرم کرده اید ؛ می دانید حریفتان هم از قواعد خاصی پیروی می‌کند مثلآ به سر شما ضربه نمی‌زند ؛ از وسایل ایمنی استفاده می‌کنید و… این شرطی شدن نسبت به شرایطی خاص مثلآ ضربه نزدن به نقاط حساس و… باعث می‌شود بعد از سالها تمرین در باشگاه در خیابان کاملآ دست و پای خودتان را گم کنید و از یک فرد معمولی کتک بخورید ؛ و حس چنین حالتی واقعآ ناراحت کننده است. بعد از چندین سال تمرین رزم و دعوا یک شبه از یک فرد عادی کتک بخورید ؛ ناراحت کننده نیست؟
علت این موضوع فقط انتخاب غلط شماست ؛ اگر بخاطر سلامتی و کسب مقام رزمی کار کرده اید که اصلآ نباید انتظار داشته باشید که کتک نخورید اگر هم برای دفاع از خود کار کرده اید انتخاب غلطی کرده بودید که با دیدن شرایط متفاوت و حرکات پیش بینی نشده طرف در خیابان دستپاچه شدید. در واقع شما اصلآ فنون مبارزه خیابانی را تمرین نکرده بودید بلکه فقط ادای آن را در آورده بودید.

پس گول هیچ کدام از این سی دی ها ؛ کتاب ها و باشگاه هایی که ادعا می‌کنند دفاع شخصی و مبارزه خیابانی را ظرف یک ماه ؛ ۲۴ ساعت ؛ ۲۰ روز و… به شما یاد می‌دهند نخورید زیرا این کار به هیچ وجه عملی نیست !

فرض کنید شما الفبا و خواندن نوشتن نمی‌دانید ؛ من ادعا می‌کنم خواندن یک کتاب ۵۰ صفحه ای را ظرف یک ماه به شما یاد بدهم ؛ ولی فقط همان کتاب ! در واقع به مرور زمان شما از شکل و شمایل حروف و بخاطر تکرار محتوای هر صفحه آن کتاب را حفظ می‌شوید ولی به هیچ وجه خواندن یاد نگرفته اید ! اگر کتاب را عوض کنند شما نمی‌توانید هیچ چیزی بخوانید.
این دقیقآ همان کاری است که این کتاب ها و سی دی ها انجام می‌دهند یعنی شما در فضای خانه یا باشگاه در آرامش کامل با دوستتان انواع ضربه ها و دفاع ها را تمرین می‌کنید و می‌بینید همه آنها به خوبی اجرا می‌شوند و فکر می‌کنید که مبارزه را یاد گرفته اید و دچار اعتماد به نفس کاذب می‌شوید ولی وقتی واقعآ یک شب در یک کوچه تاریک با صدای خشن و برق چاقوی یک مزاحم روبرو می‌شوید حتی اسمتان را هم فراموش می‌کنید چه برسد به فنون نوشته شده در یک کتاب !

ولی اگر راه مبارزه را به درستی فرابگیرید مبارزه به بخشی از غریزه بدن شما تبدیل می‌شود و حتی اگر نصفه شب چشمتان را باز کنید و ببینید کسی می‌خواهد شما را خفه کند می‌توانید از خودتان دفاع کنید.
ضرب المثل معروفی هم هست که می‌گوید : «ماهی ندهید ؛ ماهی گیری را یاد بدهید»

پس اگر واقعآ تصمیم گرفته اید فنون رزمی را بیاموزید پایه و اساس و راه درست آن را بیاموزید.

نظرات (2)

...
نوشته شده توسط mohsen rezazadeh, ژانویه 12, 2010

lotfan dar morede HAPKIDO bishtar matlab begozarid.

• 
• +0
• 
• 

...
نوشته شده توسط tricker 22, ژوئن 11, 2010

جالب بود ..تجربیات جالبی نوشته بودید من هم کم و بیش با شما موافقم ..اما من نظرم اینه که نمیشه گفت که ورزش رزمی فقط مبارزه است و اگه کسی رزمی کار باشه و مبارزه بلد نباشه رزمی کار نیست ..نه ! به نظر من هدف مهمه..مثلا اگه کسی به گفته شما مبارز خوبی تو باشگاه باشه و تو مبارزات خیابانی کم بیاره ایا مبارز خوبی بود ه؟ خوب به نظر من باید بدونیم هدفش چیه اگه برا مبارزات خیابانی کار کنه خوب میتونیم بگیم نه ولی اگه برا باشگاه و مسابقات رسمی کار کنه خوب اره ...اما من میخوام بگم که اونی که تو رشته های نمایشی کار میکنه و کاری با مبارزه نداره بس چی ....؟ باید به این بعد ورزش های رزمی هم توجه کنیم ...امروزه ورزش های رزمی گرایششون بیشتر به جنبه نمایشیه تا مبارزه چون اکثرا نمیشه روز سبک های مبارزاتی هدف گزاری دقیقی انجام بدیم یعنی مبارز نمیتونه با هدفی که براش تعیین میکنن بیش از چند سال دووم بیاره و بالاخره از میدون میره بیرون ولی اگه انتخاب سبک طوری باشه که رضایت قلبی شخص رو به همراه داشته باشه به نظر من موندگار تره یعنی مهم نباشه که چقدر کار کردی و چقدر تو مهارت داره بلکه مهم این باشه که چقدر خودت از کارت راضی هستی ...این نظر و تجربه شخصی من بود شاید دوستان نظرات دیگه ای هم داشته باشن ....
به امید موفقیت همه ورزشکاران

• 
• +0
• 
• 

نام

ایمیل

وب سایت

نظر

کوچکتر | بزرگتر

عضویت ایمیلی (فقط برای کسانی که در سایت ثبت نام کردند)

اضافه کردن نظر